mapka wysp na jezioraku

Mapka wysp na Jezioraku

Opis Ekomariny Zalewo

Budowa Eko-Mariny nad jeziorem Ewingi, które łączy się z Jeziorkiem rozpoczyna się w roku 2011. W Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie w dniu 15 marca 2011 roku podpisano Umowę o dofinansowanie budowy.

Beneficjentem projektu budowy ekologicznej przystani żeglarskiej Eko-Mariny jest Gmina Zalewo. Budowa będzie kosztowała około 4,181 mln zł, w tym 3,2 mln zł to pieniądze z Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007-2013.

Dzięki tym środkom powstanie m.in. całoroczny pomost pływający dla 18 jachtów, wraz z dostępem do prądu.

Powstanie główny budynek ekologicznej mini przystani z miejscami na prysznice i pomieszczenia socjalno-administracyjne z salą wykładową w której będą odbywać się szkolenia. Dodatkowo będzie wybudowany budynek gospodarczy ze stacją podciśnieniową do odbioru ścieków z jednostek pływających.

Źródło: Redakcja eko-mazurymariny.pl, 04.08.2011 r.

INFORMACJE DODATKOWE

Gmina Zalewo informuje, że w dniu 02 listopada 2011 roku, na podstawie art. 92. Ust.2 Ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 roku (Jednolity tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 113 poz. 759 ze zmianami) dokonała wyboru najkorzystniejszej oferty Wykonawcy budowy Eko-Mariny czyli w/w zamówienia, realizowanego w trybie przetargu nieograniczonego w wartości szacunkowej nieprzekraczającej równowartości kwoty określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust.8 Ustawy Prawo zamówień publicznych.

Za najkorzystniejszą ofertę uznano ofertę oznaczoną nr. 1 złożoną przez:

Przedsiębiorstwo Usługowo – Handlowe
„ALMA” Piotr Sokołowski
ul. Łukasiewicza 3
19-300 Ełk

Termin zakończenia prac 31.12.2012 rok.

Uzasadnienie wyboru

Źródło: Gmina Zalewo BIP www.zalewo.f117.pl

Antila 24. Oferujemy czarter.

Długość kadłuba 7,18 m
Długość całkowita 8,20 m
Szerokość całkowita 2,78 m
Zanurzenie bez miecza / z mieczem 0,35 m / 1,38 m
Max. wysokość w kabinie 1,80 m
Powierzchnia żagli / Grot / Fok 27,00 m2 / 17,50 m2 / 9,50 m2
Masa transportowa 1 900 kg
Balast denny 450 kg
Masa miecza uchylnego 80 kg
Wysokość masztu nad pokładem 9,05 m
Wysokość boczna łodzi nad wodą 11,10 m
Liczba osób załogi 6/8
Kategorie projektowe C, B
Min./Max. liczba osób załogi 1 / 8 dla
Max. obciążenie - osoby+wyposażenie kat.C 950
Silnik przyczepny - moc zalecana 4-6 KM
Silnik przyczepny - moc max 8 KM


Stylistyka Antili 24 nawiązuje do linii Antili 26, podkreślając nowoczesny design tej serii. Antila 24 jest niezwykle ciekawą propozycją głównie dla armatorów prywatnych, nie mniej jednak ze względu na walory przestrzenne wnętrza cieszy się również zainteresowaniem firm czarterowych. Rozplanowanie wnętrza niewiele odbiega od Antili 26, znalazło się tu miejsce na 6 pełnowymiarowych koi, kambuz i toaletę. Wersja czarterowa przewiduje dodatkowe rozkładane koje masowe.

Pokład, podobnie jak na Antili 26, zbudowano z myślą o bezpiecznej i komfortowej żegludze. Wszystkie liny do obsługi żagli sprowadzone są do kokpitu. Jacht jest wyposażony w pełną stabilizację masztu wraz z bramą do jego kładzenia, miecz obrotowy i podnoszoną do pionu płetwę sterową. Obszerny kokpit i stosunkowo niska nadbudówka zapewnia doskonałą widoczność w trakcie żeglugi.

Żeglarski Puchar Trójmiasta - znamy już program!

Żeglarski Puchar Trójmiasta to nowe i wyjątkowe wydarzenie w kalendarzu regatowym Trójmiasta! Będą to pierwsze w historii regaty, które odbędą się w trzech najważniejszych ośrodkach żeglarskich Zatoki Gdańskiej. Od 24 do 26 maja Marina Gdańsk, Marina Gdynia i Marina Sopot kolejno gościć będą jachty zgłoszone do udziału w tym wyjątkowym wydarzeniu. Każde z miast będzie gospodarzem jednego dnia imprezy. Dzięki połączeniu sił i wymianie doświadczeń, Żeglarski Puchar Trójmiasta ma szansę stać się mocnym punktem kalendarza regat na Zatoce Gdańskiej. Regaty są otwarte dla wszystkich jachtów klas: KWR ORC Jachty turystyczne T - 1, T - 2, T - 3 Kategoria OPEN w ramach długości: Jachty do 7 metrów Jachty 7 - 9 metrów Jachty powyżej 9 metrów Katamarany - w klasie: A, F-18 Organizatorem regat jest Pomorski Okręgowy Związek Żeglarski. Połączenie zmagań na wodzie z wyjątkową oprawą na lądzie, ma przyczynić się do promocji żeglarstwa wśród mieszkańców Trójmiasta i turystów. Regaty rozpoczną się w Gdańsku, gospodarzem sobotniego wieczoru będzie Gdynia, a zakończenie odbędzie się w niedzielę na molo w Sopocie. W każdej z marin miast gospodarzy usytuowane zostanie Miasteczko Regat, w którym po każdym dniu rywalizacji zarówno załogi, jak i widzowie zaproszeni zostaną do wspólnego świętowania. W planach są koncerty, konkursy, pokazy i liczne atrakcje żeglarskie. Żeglarski Puchar Trójmiasta ma być imprezą cykliczną, która każdego roku będzie odbywać się w ostatni weekend maja. Regaty integrujące trójmiejskie środowisko żeglarskie, zawodowców i amatorów, będą więc otwierać sezon na wodzie! Program Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta 2013: 24.05.2013 r. (piątek): 09:00 – otwarcie mariny Gdańsk dla uczestników regat; 14:00 – 21:00 – otwarcie biura regat; 19:00 – 02:00 – impreza żeglarska w Marinie Gdańsk; 20:30 – uroczyste otwarcie regat w Marinie Gdańsk. Ponad tysiącletnia historia, liczne zabytki, atrakcje przyrodnicze i aż 23 kilometry czystych plaż. Gospodarzem pierwszego dnia regat będzie Gdańsk - jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych i kulturalnych w Polsce. Gdańsk z najgłębszym i jednym z największych na Bałtyku portem, jest ważnym węzłem komunikacyjnym o międzynarodowym znaczeniu. Jachty biorące udział w Żeglarskim Pucharze Trójmiasta przyjmowane będą w Marinie Gdańsk, usytuowanej u nabrzeża Motławy. Zgłoszenia można będzie dokonać w Biurze Regat w piątek, 24 maja od godziny 14:00 do 21:00. Na wieczór zaplanowana jest żeglarska impreza - przywitanie gości, koncerty i uroczyste otwarcie regat. 25.05.2013 r. (sobota): 07:30 – 9:30 – śniadanie w marinie dla uczestników regat; 09:30 – odprawa sterników; 11:30 – start do pierwszego wyścigu; 18:30 – rozpoczęcie imprezy żeglarskiej w Marinie Gdynia; 21:00 – wręczenie nagród za rywalizację pierwszego dnia. Gospodarzem drugiego dnia regat będzie Gdynia - miasto o niezwykle bogatych tradycjach żeglarskich, port macierzysty "Daru Pomorza". W sobotę, 25 maja uczestników regat ugości nowoczesna marina Gdynia, gdzie w Miasteczku żeglarskim wręczone zostaną nagrody za rywalizację pierwszego dnia Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta. Po zakończeniu zmagań na wodzie, w wypełnionej jachtami największej marinie w Polsce rozpocznie się świętowanie na miarę w "Żeglarskiej Stolicy Polski". 26.05.2013 r. (niedziela): 07:30 – 9:30 – śniadanie w marinie dla uczestników regat; 09:30 – odprawa sterników; 11:00 – start do pierwszego wyścigu; 14:30 – rozpoczęcie imprezy żeglarskiej w Marinie Sopot; 16:00 – ceremonia wręczenia nagród i oficjalne zamknięcie regat na Molo w Sopocie. W niedzielę, 26 maja po odprawie sterników w Marinie Sopot, rywalizacja załóg rozpocznie się na nowo. Ostatnią bazą regat będzie tętniący życiem Sopot - gospodarz trzeciego dnia Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta. Najdłuższe w Europie drewniane molo będzie doskonałym punktem obserwacyjnym dla widzów. Zmaganiom żeglarzy towarzyszyć będzie komentarz na żywo, dzięki któremu sportowa atmosfera z pewnością udzieli się również spacerowiczom. Po zakończeniu ostatniego wyścigu rozpocznie się impreza żeglarska połączona z ceremonia wręczenia nagród i oficjalnym zamknięciem regat. Zapraszamy do zgłaszania załóg! Dodano: 2013.04.02 Autor: Zuzanna Mojska/Materiały prasowe Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta Źródło: http://www.zeglarskipuchartrojmiasta.pl

chwila przerwy w dzienniku pokładowym

nadzieja umiera ostatnia... ale czy ona kiedy kolwiek umiera? powrócę do pisana ale upłynie trochę wody w rzece. nie zawsze jest tak łatwo, jak wydaje się na początku... Zrozumieć szczęście, to jakby zrozumieć, że grunt, na którym stoisz, nie może być szerszy od dwóch stóp, które go pokrywają.

jak to uczniowie gimnazjum odgadują hasło do szkolnego WiFi

helo helo Jak nastałem w gim nr 2 w Sopocie pojawiły się problemy z szkolnym sprzętem komputerowym a może zawsze były? ale to akurat mnie nie dziwi taka moja praca.z Ciekawych rzeczy był dostęp do szkolnej sieci WiFi co na początku mnie ucieszyło, pomyślałem sobie ale to jest przyjazna szkołą dają neta dla uczniów :) net był dla wszystkich bez haseł o zawodowym zasięgu bo wypływającym chyba z 6 ruterów. I wtedy zaczeło się narzekanie ze strony nauczycieli a to że net muli a to że dziennika nie idzie sprawdzić a to że uczniowie na lekcjach FB sprawdzają a to że pierwsze klasy na przerwach oglądają ostre porno itp itp. Wiec co ja biedny żuczek mogłem zrobić, założyłem hasło:) i wtedy to się zaczeło na dobre :) proszę pana pan wpisze hasło pan poda hasło, pan powie co to za hasło proszę pana!!!!!!!!! mam grono uczennic które próbują złamać moje hasełko, nie jest może za ambitne ale skuteczne i o to mi chodziło. Najgorzej to mi żal ludzi mieszkających obok szkoły przez dwa lata mieli darmowego net a tu jakiś gamoń hasła sobie wymyślił. Hasło było konieczne!!!!Nie lubię wolnych łączy :) pozdrowieniami profesur Sanczo:)

Trochę historii regionu w którym mam przyjemność mieszkać.

Pomezania czy Powiśle, kwestia właściwego historycznie określenia regionu. Opisujący współczesne regiony ziemi pruskiej ograniczają się najczęściej do dwóch regionów, a konkretnie do Warmii i Mazur leżących administracyjnie w granicach nazwanego po nich województwa warmińsko-mazurskiego. Zwracając jednakże uwagę na podział regionalny województwa warmińsko-mazurskiego i zestawiając go z historycznymi granicami regionu Warmii i Mazur możemy stwierdzić, iż ograniczenie się tylko do tych dwóch nazw jest niejako krzywdzące dla miast takich jak Iława, Kisielice, Ostróda, Susz, Zalewo, Pasłęk, Morąg czy Elbląg ponieważ ich historyczna regionalna proweniencja zostaje tym samym pominięta i zignorowana. Niejednokrotnie spotykałem się z tym, iż w wyniku braku jednorodnego regionalnego określenia dla wymienionych wcześniej miejscowości podciągano je niesłusznie pod Warmię której częścią nigdy de facto nie były. Brak jednolitego i należycie wypromowanego określenia dla tego regionu wiąże się z problemem regionalnego samookreślenia w ramach województwa, całości współczesnych ziem pruskich jak i odbija się w jego rozpoznawalności poza ich granicami. W podobnym położeniu znajdują się wydzielone z ziemi pruskiej i znajdujące się dyskusyjne w administracyjnych granicach woj. pomorskiego powiaty malborski, sztumski i kwidzyński z podległymi im miejscowościami. Tendencja w różnorakich pismach i opracowaniach do nieuwzględniania właściwej merytorycznie nazwy regionalnej dla wyżej wymienionych miejscowości lub podawanie nazwy zgoła błędnej jest rzeczą nagminną zarówno w kontekście województwa warmińsko-mazurskiego jak i pomorskiego. Czy istnieje więc wspólny regionalny mianownik dla tych wszystkich miejscowości? jak się okazuje istnieją nawet dwa, różniące się jednakże między sobą uzasadnieniem historycznym swych nazw. Pierwszą jest historyczna Pomezania a drugą ahistoryczne Powiśle, jedna z tych dwóch nazw jest brakującym elementem nazwy określającej współczesną ziemię pruską zamkniętą w dwuczłonowej nazwie Warmia-Mazury, niech poniższy artykuł wskaże która zasługuje bardziej by tam figurować. Pomezania Pomezania jest niewątpliwe najstarszą historyczną nazwą regionu. Jej zachodnią granicą była Wisła, wschodnią (wliczając Pogezanię) Pasłęka, północną Jezioro Drużno (lub Tolkmicko wliczając Pogezanię) a południową Osa i Drwęca. Była pierwotnie jedną z z jedenastu staropruskich ziem zamieszkaną przez pruskie plemię Pomezanów, w XIII wieku wraz z Sambią najliczniej zamieszkaną. Nazwa Pomezania (prus. Pameddi) pochodzi z języka pruskiego i oznacza ziemię leżącą za drzewami. Etymologia owej nazwy stanie się jasna gdy uświadomimy sobie, iż Pomezania leżała na skraju pradawnej Wielkiej Puszczy, zwanej także Galindzką. Ze wszystkich ziem pruskich jako pierwsza także uległa Zakonowi podczas podboju Prus leżąc najbliżej bazy operacyjnej Zakonu i przyjmując na siebie pierwsze uderzenie tak jak i wcześniej musiała stawić czoła z mniejszym lub większym powodzeniem próbom chrystianizacji, ambicjom terytorialnym czy działaniom odwetowym królów polskich i książąt mazowieckich kończących się zazwyczaj klęska tych ostatnich. Wraz ze sprowadzeniem przez Konrada Mazowieckiego Zakonu na ziemię chełmińską w 1230 roku celem chrystianizacji Prus, rozpoczęły się tak zwane "krucjaty pruskie" trwające do 1283 roku, kiedy to upadł ostatecznie wszelki opór pruski. Krzyżowcy wspierani zarówno przez Polskę jak i rycerstwo z całej europy w ciągu kilku następnych lat podbili pierwszą staropruską ziemię - Pomezanię. Początkiem sukcesów rycerzy krzyżackich w Prusach było zajęcie w 1233 roku pierwszego pomezańskiego grodu Kwedins i założenie na jego miejscu pierwszej osady zakonnej której nadano nazwę Marienwerder (Kwidzyn) - Wyspa Marii. Następny rok przyniósł Zakonowi kolejny sukces a było nim zwycięstwo w bitwie pod Dzierzgoniem gdzie zadano Prusom dotkliwą klęskę. Bitwa ta w której poległo ok. 5000 Pomezan nie złamała jednakże oporu Prusów. Podbój Pomezanii trwał jeszcze dwa lata i zakończył się w 1236 roku ugodą, regulująca stosunek ludności pomezańskiej do krzyżaków. Owa "(...) ugoda stała się wzorem dla podobnych umów z mieszkańcami innych podbijanych przez krzyżaków ziem pruskich." (http://www.rycerze.org/krzyacy/30-przybycie-krzyakow) Prusowie Wiosną 1242 roku Prusowie widząc sprzyjające ku temu możliwości i osłabienie Zakonu podjęli się zorganizowania powstania. Początkowo powstanie okazało się wielkim sukcesem, Zakon został zepchnięty na teren ziemi chełmińskiej, wyzwolono praktycznie całą Pomezanię a w 1243 roku wojska zakonne poniosły klęskę w bitwie pod Rządzem w pobliżu Grudziądza. Jedynie garnizonowi w leżącym na granicy Pomezanii i Pogezanii Elblągu i warmińskiej Bałdze udało się przetrzymać napór wojsk pruskich. Powstanie trwało przeszło sześć lat i zostało ostatecznie zdławione podczas drugiej bitwy pod Dzierzgoniem (1248) po której powstańcy pomezańscy wspierani przez pogezan zostali zmuszeni do podjęcia 7 lutego 1249 roku rozmów pokojowych z Zakonem pod bacznym okiem legata papieskiego Jakuba z Leodium. Ofiary poniesione przez pomezan w wyniku walk o Pomezanię i następującego po nim powstania były przyczyną ich odstąpienia od udziału w II i III powstaniu pruskim. Być może dzięki temu zachowali język i swe obyczaje co umożliwiło stworzenie w XVI wieku Enchiridionu Pruskiego - słownika i katechizmu pruskiego. Wraz z ostatecznym upadkiem Prus nazwa Pomezania nie straciła racji bytu jako nazwa określająca region i funkcjonowała przez następne wieki w formie Pomesanien. Utrwalona została także w nazwie jednej z czterech diecezji pruskich występując pośród nich jako diecezja pomezańska przekształcona w 1992 roku w diecezję elbląską. Współczesna diecezja elbląska odejmując mierzeję wiślaną i żuławy zawiera w sobie w większości historyczny region Pomezanii jednakże bez Ostródy. Herb diecezji elbląskiej (źródło herbu : strona diecezji elbląskiej) Herb Diecezji Elbląskiej nawiązuje historycznie do herbu diecezji pomezańskiej. Łączy w sobie teraźniejszość z przeszłością. Pole tarczy herbowej zostało podzielone na dwie części przez leżący ukośnie złocisty pastorał pomezański. Pierwsza część tego herbu jest nowym elementem, aczkolwiek pastorał św. Wojciecha otrzymał kształt jednego z pastorałów pomezańskich (w herbie diecezji pomezańskiej znajdowały się dwa pastorały, umieszczone po obu stronach orła). Drugi pastorał pomezański został zachowany, jako element łączący oba pola herbowe - spinający przeszłość i teraźniejszość w jedną całość. Ponadto druga część tarczy herbowej zachowała prawie w całości herb pomezański (postać orła), z wyjątkiem wstęgi, która zamiast napisu "Święty Jan" otrzymała napis "Pomezania", aby łatwiej można było odczytać związek historii z teraźniejszością (wiki) Jako dygresję dodam, iż duża część nazw miast i osad a także toponimów na ziemi pruskiej ma dawną bałtyjską proweniencję przykładem niechaj będzie tutaj Alnāsteini -> Allenstein -> Olsztyn, Nidzica -> Neidenburg ->Nīdaspils, Łyna -> Alne czy Narie. W Pomezanii nazwy posiadające etymologię pruską to między innymi Iława - Ilawa, Susz - Suse, Kwidzyn - Kwedins. Nazwa Prabuty choć pruska nie jest nazwą wywiedzioną od konkretnej osady (w tym wypadku Resii) i pochodzi od czasownika prabuti - wieczyście zamieszkiwać. Oberland czyli Prusy Górne a Pomezania i Pogezania (1466-1772) Ogólny zarys obszaru Pomezanii i Pogezanii (kliknij mapkę by powiększyć) Od XVI wieku Prusy Górne (Oberland przyp. autor) stanowiły powiat Prus Książęcych, ze starostwami w: Pasłęku, Miłakowie, Morągu, Przezmarku, Kwidzynie, Prabutach, Szymbarku, Iławie, Miłomłynie, Ostródzie, Olsztynku, Dąbrównie, Działdowie, Nidzicy i Szczytnie. Od północy graniczyły z Warmią, od zachodu z powiatem Natangia (różnym terytorialnie z krainą Prusów o tej samej nazwie). W takim obszarze Prusy Górne nie pokrywały się z wcześniejszymi granicami plemion pruskich ani granicami komturstw krzyżackich. (wiki) Oberland tak jak Powiśle był sztucznym tworem będącym raczej próbą zebrania pod jednym mianownikiem administracyjnym szeregu miast niźli określeniem mającym na celu wydzielenie zupełnie nowego regionu z tego względu, iż w jego skład wchodziły istniejące już regiony takie jak Pomezania, Pogezania, Sasina czy część Galindii. Etymologia nazwy wywodzi się z obszaru Pogezanii, ziemi pruskiej od zachodu sąsiadującej z Pomezanią. Pogezania była ziemią o mniejszym obszarze niźli Pomezania, zawierała w sobie miasta takie jak Elbląg (będący miastem leżącym na styku dwóch ziem), Pasłęk, Morąg i Zalewo. Charakteryzowała się w dużej mierze specyficznym górzystym uwarunkowaniem terenu który w przyszłości miał być podstawą ulokowania jej w regionie pojezierza iławskiego. Pogezan jako plemię wyniszczył zarówno podbój ich rodzinnej ziemi jak i kolejne powstania w których brali czynny udział. Wyludniona ziemia już pod panowaniem krzyżackim uległa szybkiemu procesowi kolonizacyjnemu który wchłonął niedobitki Pogezan. Dawna nazwa Pogezania ustąpiła nowej Hockerlandia nadanej na cześć legendarnego wodza Pogezan by z czasem zatracić i ją i stać się oficjalnie Oberlandem czyli Pogórzem. Pomezania funkcjonując w ramach Oberlandzkiego powiatu Prus Książęcych nie zatraciła swej historycznej nazwy i nadal pod nią funkcjonowała. W 1466 roku wraz z podziałem Prus na Królewskie i Książęce pogezańsko-pomezański Elbląg znalazł się w granicach Prus Królewskich a Pomezania uległa podziałowi na Książęcą i Królewską z Malborkiem, Sztumem i Dzierzgoniem. Po 1772 roku i kolejnych zmianach administracyjnych dzielących raz jeszcze w sztuczny sposób Prusy na Zachodnie i Wschodnie, Pomezania poza Ostródą została przydzielona do Prus Zachodnich, tworu na tyle sztucznego, iż rozciągał się od Iławy po Bydgoszcz i z właściwymi Prusami nie miał wiele wspólnego. Pogezania z Pasłękiem, Morągiem i Zalewem została przydzielona do Prus Wschodnich a Działdowo, Nidzica i Szczytno stały się z czasem częścią istniejącego do dziś regionu zwanego nam pod nazwą Mazur - Masurenland. Pomezania, podległe jej regiony i podział administracyjny Pomezania składa się z leżącej tuż nad prawym brzegiem Wisły nizinnej Doliny Kwidzyńskiej i cechującego się pofałdowaną rzeźbą Pojezierza Iławskiego. Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż w skład Pojezierza Iławskiego wchodzi duża część dawnej Pogezanii w tym Pasłęk, Morąg i Zalewo a jej reszta wraz z Elblągiem leży na żuławach elbląskich : Pomezania jest obecnie podzielona administracyjnie między województwo pomorskie i warmińsko-mazurskie z czego w woj. pomorskim znajduje się Malbork, Kwidzyn, Dzierzgoń i Prabuty a w woj. warmińsko-mazurskim Susz, Iława, Kisielice i Ostróda. Obszar Pogezanii wchodzi całkowicie w skład województwa warmińsko-mazurskiego. Powiśle Powiśle jest drugą nazwą którą próbuje się określić region stojący w jednym szeregu z Warmią i Mazurami. W zestawieniu z Pomezanią czy Pogezanią jest to nazwa relatywnie nowa, pozbawiona uzasadnienia historycznego i mimo promocji relatywnie nieznana ogółowi społeczeństwa. Należy nadmienić, iż budzi także niechlubne skojarzenia z epoką PRL-u za czasów którego została stworzona i propagowana. Nie ma żadnego uzasadnienia regionalnego i jako taka nie była stosowana na ziemi pruskiej gdy dla porównania nazwy takie jak Warmia-Ermland (równie dawna co Pomezania i mająca pruskie pochodzenie) i Mazury-Masurenland były i są stosowane na porządku dziennym. Historia powstania nazwy : W 1953 r. pracownicy Instytutu Zachodniego w Poznaniu opisali Powiśle jako obszar obejmujący ówczesne powiaty: elbląski, malborski, sztumski, kwidzyński, suski, morąski, pasłęcki. Rajmund Galon wskazał granice regionu: Wschodnia granica Powiśla przebiega wzdłuż rzeki Pasłęki, następnie wschodnim skrajem Wyżyny Elbląskiej. Południowa granica Powiśla trzyma się granicy politycznej sprzed 1939 r. (...) Powiśle nie posiada cech odrębnego regionu geograficznego i wchodzi w skład kilku krain naturalnych rozciągających się pomiędzy Wisłą a Niemnem (wiki, w oparciu o pochodzące z 1953 roku opracowanie Rajmunda Galona "Powiśle") Znaczek pamiątkowy (Kwidzynopedia) Jak widzimy przedstawiony w powyższym cytacie obszar Powiśla pokrywa się z obszarem historycznej Pomezanii i Pogezanii. Ewidentnym jest, iż opracowanie Rajmunda Galona powstało w ramach doktryny mającej na celu przeinaczanie historii ziem przydzielonych Polsce po 1945 roku i określenie ich na nowy, odpowiadający władzom sposób, ignorują tym samym historyczną nazwę regionu. Można także zwrócić uwagę na symboliczne znaczenie nazwy Powiśle, nadane niejako z perspektywy prawobrzeżnej strony Wisły. Jako ciekawostkę dodam, iż w ramach tego samego opracowania obszar Prus Wschodnich został nazwany Pojezierzem Mazowieckim. Powiśle jako termin pojawiło się w polskiej fizjografii dopiero w dwudziestoleciu międzywojennym i dotyczyło obszaru leżącego tuż nad Wisłą co obrazuje poniższa mapa autorstwa Eugeniusza Romera z 1934 roku i nigdy nie była rozciągana aż po Pasłękę o co pokusili się pracownicy Instytutu tworząc nowy ahistoryczny region. Pomezania-Warmia-Mazury? Biorąc pod uwagę szereg podanych wcześniej informacji wydaje się, iż Pomezania właśnie z wychodzącą w jej skład Pogezanią byłaby nazwą najbardziej historycznie i kulturowo słuszną, adekwatną więc do postawienia w jednym szeregu z Warmią i Mazurami. Tym sposobem zawarto by w tych trzech nazwach szereg ziem rozciągających się od Wisły aż po Podlasie, określono jasno region pozbawiony właściwej mu nazwy.

Jak to się mieszka na Cygańskiej?

a bardzo dobrze się mieszka na Cygańskiej, jest jednym słowem bardzo miło, obecnie mam kółko informatyczne z 2a, tematem zajęć będzie prawdopodobnie pisanie własnego bloga. Co do Gościnności Kasi i Grzesia i mojego kompana od polowań Nila jest jak w rodzinnym domu. Dziękuje że przygarneliście Sanczesa:) czas zancząć ostatnią lekcja bo już 14:30 a dziś środa( jak to mówi Kasia: Środa dzień na.... :) ) Ahoj Sanczo

Sanczo jako nauczyciel Informatyki w Gimnazjum

Witam Tak tak zostałem nauczycielem informatyki w Gumanzjum, jest jak na razie miło:) co będzie dalej?teraz śmigam sobie do domu wiec w następnej odsłonie dodam coś więcej.

Eko Marina Siemiany

W połowie grudnia 2010 roku doszło do podpisania dokumentów pomiędzy Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie a Wójtem Gminy Iława Panem Krzysztofem Harmacińskim, finalizujących dodatkowe dofinansowanie z pieniędzy unijnych na budowę ekologicznej przystani żeglarskiej Eko-Mariny w Siemianach. Planowany koszt budowy przystani Eko-Mariny w Siemianach, szacowany jest na około 3,5 miliona złotych, w tym 76,81% dofinansowany z RPO Warmia-Mazury. Budowa powinna być ukończona w maju 2012 r. Przystań zlokalizowana będzie na obecnym polu namiotowym w Siemianach. W ramach projektowanych prac zostanie wybudowany budynek główny przystani żeglarskiej z drogą dojazdową, oświetleniem oraz z wieżą obserwacyjną. Na terenie Eko-Mariny w Siemianach powstanie nowy pomost pływający dla 30 jachtów z dostępem do mediów ( prąd ) o szerokości 3 metrów w kształcie litery "T” . Wybudowana zostanie także altana, która będzie służyła do prowadzenia zajęć szkolno-edukacyjnych z ekologii, przyrody oraz żeglarstwa. Na wyposażeniu Eko-Mariny w Siemianach będzie stacja podciśnieniowa do odbioru nieczystości z jachtów, wiata śmietnikowa, pomieszczenia do slipowania i naprawy jachtów oraz budynek szatni i sanitariatów. W budynku głównym przystani na dolnej kondygnacji, mieścić się będą umywalnie z natryskami, toalety oraz zewnętrzny punkt do mycia naczyń. W tej części budynku umiejscowiony będzie punkt pierwszej pomocy medycznej, podnośnik i punkt naprawy jachtów. Na górnej kondygnacji zaprojektowano pomieszczenia administracyjne (bosmanat i salę wykładową z sanitariatami) oraz pralnię. Wzdłuż elewacji od strony jeziora zaprojektowano taras prowadzący do platformy obserwacyjnej. Źródło: Redakcja Eko-Mazurymariny.pl, 05.08.2011 r.http://eko-mazurymariny.pl/siemiany/